طاءه

لغت نامه دهخدا

( طاءة ) طاءة. [ ءَ ]( ع مص ) دور در شدن در چراگاه. یقال: فرس بعیدالطاءة. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) گل و لای. طاءة.

باوانم یعنی چه؟
باوانم یعنی چه؟
ادریان یعنی چه؟
ادریان یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز