لغت نامه دهخدا
( ضباطة ) ضباطة. [ ض َ طَ ] ( ع مص ) نگاه داشتن کسی یا چیزی را بهوش. || ضُبطت الارض؛ باران باریده شد زمین. ( منتهی الارب ).
( ضباطة ) ضباطة. [ ض َ طَ ] ( ع مص ) نگاه داشتن کسی یا چیزی را بهوش. || ضُبطت الارض؛ باران باریده شد زمین. ( منتهی الارب ).