لغت نامه دهخدا
شرغ شرغ. [ ش َ رَ ش َ رَ / ش َ ش َ ] ( اِ صوت ) بانگ بهم خوردن دو چیز. ( یادداشت مؤلف ). شرق شرق. رجوع به شرق شرق شود.
شرغ شرغ. [ ش َ رَ ش َ رَ / ش َ ش َ ] ( اِ صوت ) بانگ بهم خوردن دو چیز. ( یادداشت مؤلف ). شرق شرق. رجوع به شرق شرق شود.
بانگ بهم خوردن دو چیز شرق شرق