لغت نامه دهخدا
( شراحة ) شراحة. [ ش ُ ح َ ] ( اِخ ) زنی بود همدانیة که در حضور علی بن ابیطالب ( ع ) اقرار به زنا کرد. ( از منتهی الارب ). || ام سهله، محدثه است. ( منتهی الارب ).
( شراحة ) شراحة. [ ش ُ ح َ ] ( اِخ ) زنی بود همدانیة که در حضور علی بن ابیطالب ( ع ) اقرار به زنا کرد. ( از منتهی الارب ). || ام سهله، محدثه است. ( منتهی الارب ).
زنی بود همدانیه که در حضور علی ابن الیطالب ( ع ) اقرار بزنا کرد یا ام سهله محدثه است.