لغت نامه دهخدا
شاه پرک. [ پ َ رَ ] ( اِ مرکب ) پروانه. شاپرک. ( در تداول مردم قزوین ). || در تداول عوام، شب پره است و شب پره و شب کور خفاش است. ( از یادداشت مؤلف ). رجوع به شب پره شود.
شاه پرک
فرهنگ عمید
= پروانه
فرهنگ فارسی
پروانه ٠ شاپرک ٠ یا در تداول عوام شب پره است ٠ و شب پره و شب کور خفاش است٠
فرهنگ اسم ها
اسم: شاه پرک (دختر) (فارسی)
معنی: شاپرک
