شاشدانی

لغت نامه دهخدا

شاشدانی. ( اِ مرکب ) شاشدان. مبوله. کمیزدان. ظرف شب. رجوع به شاشدان شود. || محل کمیز انداختن و شاشیدن و پلیدی افکندن در کوی و برزن.

چیره یعنی چه؟
چیره یعنی چه؟
کردار یعنی چه؟
کردار یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز