لغت نامه دهخدا
سلامتگاه. [ س َ م َ ] ( اِ مرکب ) محل امن. مأمن. ( فرهنگ فارسی معین ):
دید خود رادر آن سلامتگاه
کاولش دیو برده بود ز راه.نظامی.
سلامتگاه. [ س َ م َ ] ( اِ مرکب ) محل امن. مأمن. ( فرهنگ فارسی معین ):
دید خود رادر آن سلامتگاه
کاولش دیو برده بود ز راه.نظامی.