زمزوم
مترادفها
زمزمه، پچپچ، نجوا
لغت نامه دهخدا
زمزوم. [ زُ ] ( ع ص، اِ ) زمزوم الابل؛ شتران برگزیده یا صد مهار از آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). شتران برگزیده. یا صد شتر برگزیده. ( ناظم الاطباء ). || زمزوم القوم؛ بدترین آنها.( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بدترین آن طایفه. ( ناظم الاطباء ). شر آنها و گفته اند سر آنها، با سین مهمله یعنی خلاصه و خیار ( برگزیده ) آنها. ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با زمزوم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صدای آرام زمزوم کردن آنها در گوشه کتابخانه باعث شد تا تمام دانشجویان حاضر در آن اتاق با تمرکز کمتری به مطالعه بپردازند.
💡 او با یک زمزوم بسیار ضعیف و نامفهوم، سعی کرد حرفهای مهمش را به گوش دوست صمیمی خود در میان جمعیت برساند.
💡 در سکوت شب، صدای زمزوم باد در میان شاخههای درختان کهنسال، حس عجیبی از آرامش و در عین حال تنهایی را منتقل میکرد.