لغت نامه دهخدا
صیاب. [ ص ُ ] ( ع ص، اِ ) خالص و بی آمیغ و برگزیده از هر چیزی. ( از منتهی الارب ).
صیاب. [ ص َی ْ یا ]( ع ص ) یقال: قوم صیاب؛ ای خیار. ( از منتهی الارب ).
صیاب. [ ص ُی ْ یا ] ( ع ص، اِ ) برگزیدگان قوم و خلاصه ایشان. || گزیده از هر چیزی. خالص و بی آمیغ از هر چیزی. ( منتهی الارب ).
