لغت نامه دهخدا
ریامیثن. [ ] ( اِخ ) رامیثن. صورتی از رامیثن و رامیتن و... که نام قصبه قدیم بخارا بوده است. رجوع به احوال و اشعار رودکی ص 74 و 101 و رامیتن و رامیثن شود.
ریامیثن. [ ] ( اِخ ) رامیثن. صورتی از رامیثن و رامیتن و... که نام قصبه قدیم بخارا بوده است. رجوع به احوال و اشعار رودکی ص 74 و 101 و رامیتن و رامیثن شود.
یا رامیثن. صورتی از رامیثن و رایمتن و... که نام قصبه قدیم بخارا بوده است.