لغت نامه دهخدا
اتای. [ ] ( اِخ ) ( بمعنی عنقریب ) اول، مرد جِتّی که هنگام یاغیگری ابشالوم وی در لشکر داود صاحب رتبه و امتیاز شده. دوم، شخصی بن یامینی و یکی از شجاعان داود. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.
اتای. [ ] ( اِخ ) ( بمعنی عنقریب ) اول، مرد جِتّی که هنگام یاغیگری ابشالوم وی در لشکر داود صاحب رتبه و امتیاز شده. دوم، شخصی بن یامینی و یکی از شجاعان داود. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.
اسم: آتای (پسر) (ترکی) (تلفظ: atay) (فارسی: آتای) (انگلیسی: atay)
معنی: شناخته شده، معروف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این نوع متغیرها جوان و با دورهٔ متناوب ۱تا۷ روز میباشند اما بر خلاف آنچه تصور میشود و نام این ستارگان نشان میدهد، ستارهٔ دلتا قیفاووس اولین متغیر شناختهشده در این گروه نیست و اولین ستارهٔ کشفشده در این خصوص ستارهٔ اتای عقاب است. دورهٔ این گروه بین یک روز تا چند هفته است. از این متغیرها برای اندازهگیری فاصلههای دور استفاده میشود، که در نظریات ادوین هابل نقش عمدهای داشتهاست.