«رغش» واژهای عربی است که در لغتنامههای کهن مانند ناظمالاطباء، اقرب الموارد و منتهیالارب آمده و بهمعنای «فتنه انگیختن» و «تباهی وارد آوردن» است. این فعل بهصورت امری نیز به کار میرفته، مانند «لَا تَرْغَشْ عَلَیْنَا» که معنای آن «بر ما فتنه میفکن» یا «بر ما فساد و تباهی وارد نکن» است. این کلمه در زبان فارسی کاربرد روزمره ندارد، اما در متون کلاسیک عربی یا ترجمههای فارسی متون دینی و اخلاقی ممکن است دیده شود. اهمیت آن بیشتر در درک دقیق معانی آیات، احادیث یا متون ادبی عربی است. ریشه این واژه بیانگر نوعی بینظمی، آشوب و تخریب در سطح اجتماعی یا اخلاقی است.
رغش
لغت نامه دهخدا
رغش. [ رَ ] ( ع مص ) فتنه انگیختن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || تباهی وارد آوردن، گویند: لاترغش علینا؛ فتنه مینگیز برما و تباهی مریز. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ).