لغت نامه دهخدا
( راکبة ) راکبة. [ ک ِ ب َ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث راکب. ج، رواکب. ( المنجد ). || نهال خرما بر تنه مادر رسته و تا زمین نرسیده. ( از متن اللغة )( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به راکب شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟