لغت نامه دهخدا
منبق. [ م ُ ن َب ْ ب َ / ب ِ ] ( ع ص ) هموار و آراسته از هر چیزی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || رسته آراسته از خرما و درخت و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رسته آراسته از خرمابنان و جز آن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) || روشن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
