لغت نامه دهخدا
خیدع. [ خ َ دَ ] ( ع ص، اِ )کسی که بر دوستی وی اعتماد کردن نتوان. || غول فریبنده. || راه مخالف قصد. || کوراب. || گرگ. || فریبنده. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خیدع. [ خ َ دَ ] ( ع ص، اِ )کسی که بر دوستی وی اعتماد کردن نتوان. || غول فریبنده. || راه مخالف قصد. || کوراب. || گرگ. || فریبنده. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).