خوش لهجگی
مترادفها
گویش خوش، بیان شیرین
متضادها
بد لهجهای
لغت نامه دهخدا
خوش لهجگی. [ خوَش ْ / خُش ْ ل َ ج َ / ج ِ ] ( حامص مرکب ) خوش زبانی. درهم نبودگی کلام. مطبوعی سخن.
گویش خوش، بیان شیرین
بد لهجهای
خوش لهجگی. [ خوَش ْ / خُش ْ ل َ ج َ / ج ِ ] ( حامص مرکب ) خوش زبانی. درهم نبودگی کلام. مطبوعی سخن.