قمشه ای

قُمشه ای
از گویش های لُری که در قُمشه (شهرضا) و برخی از روستاهای آن به ویژه در دِزِج رواج دارد. گویش های دیگر قُمشه ای، فارسی و ترکی است. فارسی قمشه ای همانند لهجة فارسی اصفهانی است. برخی از تبدیل های این گویش: /-g/ پایانی در گُرگ به -k تبدیل می شود: gork، تبدیل /a/ به /e/؛ /-e/ پایانی به /-a/ در botta «هیزم/بُته». ضمیرهای فردی منفصل عبارت اند از: me «من»، to «تو»، vu «او». ضمیر مفعولی mena «مرا»، tona «تُرا». ضمیر متصل فاعلی برای اول شخص مفرد و سوم شخص مفرد -e است: bexere «بخرد». برخی از واژه های قمشه ای: geo «برادر» dey «خواهر»، dovar «دختر»، kor «پسر»، zine «زن/زوجه»، mira «مرد/شوهر»، tiya «چشم»، و sag «سگ».
50010800

[ویکی فقه] قمشه ای (ابهام زدایی). قمشه ای ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • آقاکوچک قمشه ای، دانشمندی عارف و از اهالی قمیشه اصفهان در قرن سیزده هجری• محمدحسین قمشه ای، از علمای عارف و مجاهد ایران در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری• محمدرضا قمشه ای، از حکمای متأله و عرفای بزرگ شیعه در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری قمری• محمدعلی قمشه ای، نویسنده معاصر کتاب البراهین الواضحات دراسات فی القضاء را در مورد قضا• مهدی الهی قمشه ای، از عرفا و اساتید بزرگ عرفان در عصر حاضر
...

💡 عبدالله جوادی آملی فرزند میرزا ابوالحسن آملی در سال ۱۳۱۲ شمسی در آمل به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و دروس حوزوی را تا مرحله سطح در زادگاه خود گذراند و سپس راهی تهران شد و برای پنج سال نزد استادانی همچون محمدتقی آملی، علامه شعرانی، فاضل تونی، محی الدین الهی قمشه ای و فشارکی دروس فقه، اصول، فلسفه و عرفان را یاد گرفت.