لغت نامه دهخدا
خورکا. [ خوَرْ / خُرْ ] ( اِ ) خارپشت بلغت مردم گیلان. ( ناظم الاطباء ).
- خورکای بری؛خارپشت بیابانی. کوله.
- خورکای جبلی؛ خارپشت کوهی. تشی.
خورکا
فرهنگ فارسی
خارپشت بلغت مردم گیلان
خورکا. [ خوَرْ / خُرْ ] ( اِ ) خارپشت بلغت مردم گیلان. ( ناظم الاطباء ).
- خورکای بری؛خارپشت بیابانی. کوله.
- خورکای جبلی؛ خارپشت کوهی. تشی.
خارپشت بلغت مردم گیلان