خورکا تصویر معنی خورکا لغت نامه دهخدا خورکا. [ خوَرْ / خُرْ ] ( اِ ) خارپشت بلغت مردم گیلان. ( ناظم الاطباء ).- خورکای بری؛خارپشت بیابانی. کوله.- خورکای جبلی؛ خارپشت کوهی. تشی. فرهنگ فارسی خارپشت بلغت مردم گیلان کلمات مرتبط ارمجی زیکاسه ریکاسه جرور تالکی
