حلیق
مترادفها
تراشیده، بیریش
لغت نامه دهخدا
حلیق. [ ح َ ] ( ع ص ) سترده. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ).
- لحیة حلیق؛ ریش سترده. و نگویندلحیة حلیقه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جمله سازی با حلیق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون ادبی قدیمی و کلاسیک، توصیف حلیق و گلوگاههای دشوار برای نشان دادن سختی مسیرهای کوهستانی و خطرناک بسیار رایج بود.
💡 صدای برخاسته از حلیق او چنان بلند و رسا بود که تمام حاضران در آن مجلس بزرگ را به سکوت و گوش دادن واداشت.
💡 عبور از آن تنگنای بسیار باریک و حلیق دشوار، برای کاروان تجاری که در حال عبور از کوههای مرتفع بود، بسیار طاقتفرسا بود.