لغت نامه دهخدا
جزیت دادن. [ ج ِزْ ی َ دَ ] ( مص مرکب ) جزیه دادن. خراج زمین دادن. خراج سرانه دادن ذمی:
چه باید رصدگاه دارا شدن
به جزیت دهی آشکارا شدن.نظامی.شاه رومی قبای چینی تاج
جزیتش داده چین و روم خراج.نظامی.بده جزیت از ماببر کینه را
قلم درمکش رسم دیرینه را.نظامی.رجوع به جزیه و جزیت شود.
