لغت نامه دهخدا
ثکلان. [ ث َ ] ( ع ص، اِ ) نعت مذکر از ثکل. مرد فرزندمرده یا دوست گم کرده.
ثکلان
فرهنگ فارسی
نعت مذکر از ثکل مرد فرزند مرده یا دوست گم کرده
ثکلان. [ ث َ ] ( ع ص، اِ ) نعت مذکر از ثکل. مرد فرزندمرده یا دوست گم کرده.
نعت مذکر از ثکل مرد فرزند مرده یا دوست گم کرده
