لغت نامه دهخدا
ثعلاء. [ ث َ ] ( ع ص، اِ ) تأنیث اَثعل. || زن دندان زائد یا دندان کج و راست. ج، ثعل. لثه ثعلاء؛ لثه ای که دندانهایش بریکدیگر برآمده باشد.
ثعلاء. [ ث َ ] ( ع ص، اِ ) تأنیث اَثعل. || زن دندان زائد یا دندان کج و راست. ج، ثعل. لثه ثعلاء؛ لثه ای که دندانهایش بریکدیگر برآمده باشد.