لغت نامه دهخدا
تناشیر. [ ت َ ] ( ع اِ ) سرمشقهای طفلان مکتب. واحد ندارد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: ما اشبه خطه بتناشیر الصبیان و هی خطوطهم فی المکتب. ( اقرب الموارد ).
تناشیر. [ ت َ ] ( ع اِ ) سرمشقهای طفلان مکتب. واحد ندارد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: ما اشبه خطه بتناشیر الصبیان و هی خطوطهم فی المکتب. ( اقرب الموارد ).
سرمشق های طفلان مکتب واحد ندارد.