تفدیر

لغت نامه دهخدا

تفدیر. [ ت َ ] ( ع مص ) سست گردیدن. || بازایستادن از گشنی. || شکستن سنگ و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). سنگ را بزرگ و کوچک شکستن. ( از اقرب الموارد ).