لغت نامه دهخدا
تختج. [ ت َ ت َ ] ( معرب، اِ ) معرب تخته. ( منتهی الارب ). مأخوذ ازتخته فارسی و بمعنی آن. ( ناظم الاطباء ). معرب تخته ٔفارسی. ( دزی ج 1 ص 142 ) ( قطر المحیط ). ج، تخاتج. ( منتهی الارب ) ( دزی ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تخته شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟