تخته تخته

تخته تخته. [ ت َت َ ت َ ت َ / ت َ ت ِ ت َ ت ِ ] ( اِ مرکب، ق مرکب ) قطعه قطعه. پارچه پارچه. ( ناظم الاطباء ). لخت لخت:
چو تخته سنگ بر آن خانه تخته تخته زر.فرخی.گهی چون تخته تخته ساده سیم اندر هوا بر هم
گهی چون توده توده سوده کافورست بر بالا.مسعودسعد.

( اسم ) قطعه قطعه پارچه پارچه.

💡 او باز حقه حقه دهد عطر خلق را چونانکه تخته تخته دهد عود را کبار

💡 در صفحه صفحه زر نهد اطراف بوستان تا تخته تخته سیم کند روی جویبار

💡 صد هزاران کشتی با هول و سهم تخته تخته گشته در دریای وهم

💡 ز آن حقه حقه، حقه سیماب زار از اوست ز آن تخته تخته، تخته ارزیز زبر و زار

💡 کشتی تن را چو موجم تخته تخته بشکنم خویشتن را بسکلم چون خویشتن را لنگرم