بزرجمهری

لغت نامه دهخدا

بزرجمهری. [ ب ُ زُ م ِ ] ( حامص ) عمل و کار بزرجمهر. دانایی. حکیمی. حکمت دانی:
خصم ار بزرجمهری یا مزدکی کند
تأیید میر باد که حرز امان ماست.خاقانی.

دانایی حکیمی.