لغت نامه دهخدا
باغچوان. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) باغچه بان. محافظ و نگهبان باغچه. آنکه حفظ و تعهد باغچه کند.باغبان باغچه. ( ناظم الاطباء ). باغبان. ( آنندراج ).
باغچوان. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) باغچه بان. محافظ و نگهبان باغچه. آنکه حفظ و تعهد باغچه کند.باغبان باغچه. ( ناظم الاطباء ). باغبان. ( آنندراج ).
( صفت اسم ) نحافظ باغچه نگاهبان باغ کوچک.