باشش کردن
لغت نامه دهخدا
باشش کردن. [ ش ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سکونت کردن: مُساکَنَة؛ با یکدیگر در یک خانه باشش کردن. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
سکونت کردن
باشش کردن. [ ش ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سکونت کردن: مُساکَنَة؛ با یکدیگر در یک خانه باشش کردن. ( منتهی الارب ).
سکونت کردن