لغت نامه دهخدا
بازدویدن. [ دَ دَ ] ( مص مرکب ) دویدن بشتاب. بسویی رفتن: منصور در حال برجست و پیش صادق بازدوید و در صدرش بنشاند. ( تذکرةالاولیاء عطار ). چون نظر احمد بر سیدابوالحسن آمد، درجای برجست و به پیش او بازدوید. ( تاریخ قم ص 212 ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟