لغت نامه دهخدا
باتوته. [ تو ت َ / ت ِ ] ( اِ ) کوزه پر از آب. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). بالاور. رجوع به بابوته شود.
باتوته. [ تو ت َ / ت ِ ] ( اِ ) کوزه پر از آب. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). بالاور. رجوع به بابوته شود.
باتوته ( به انگلیسی: Batote ) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش رامبن واقع شده است. باتوته ۴٬۳۱۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.