انده گساردن

انده گساردن. [ اَ دُه ْ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) شکستن اندوه. تسکین دادن و ازمیان بردن غم و غصه:
کسی را که رود و می انده گسارد
بود شعر من هرگز انده گسارش ؟ناصرخسرو.

اندوه خوردن. غم خوردن