لغت نامه دهخدا
المبه. [ اَ ل َ ب َ / ب ِ ] ( اِ ) در تداول عامه، چوبی بلند پوست باز کرده بدرازای سه چهار گز. چوب دراز باریکتر از دستک. تیر نازک که سخت بلند و نیز افراشته بود. ( یادداشت مؤلف ).
المبه
فرهنگ فارسی
در تداول عامه چوبی بلند پوست باز کرده بدرازای سه چهار گز.