لغت نامه دهخدا
اصحاب رقی. [ اَ ب ِ رُ قا ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رقی، ج ِ رُقْیه بمعنی افسون و تعویذاست، یعنی خداوندان افسون و تعویذ. صاحبان ادعیه.
اصحاب رقی. [ اَ ب ِ رُ قا ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رقی، ج ِ رُقْیه بمعنی افسون و تعویذاست، یعنی خداوندان افسون و تعویذ. صاحبان ادعیه.
رقی. جمع رقیه. بمعنی افسون و تعویذ است یعنی خداوندان افسون و تعویذ. صاحبان ادعیه.