اسمان غرغره

اصطلاح «آسمان غرغره» در زبان فارسی عامیانه و توصیفی، به پدیده‌ای طبیعی اشاره دارد که در علم هواشناسی با عنوان رعد یا تندر شناخته می‌شود. این عبارت برای بیان صدای عمیق، پیوسته و گاهی لرزان آسمان در هنگام وقوع طوفان‌های تندری به کار می‌رود. در واقع زمانی که تخلیه الکتریکی میان ابرها یا بین ابر و زمین رخ می‌دهد، انرژی عظیمی آزاد می‌شود که به صورت صدا شنیده می‌شود. این صدا نتیجه انبساط ناگهانی و سریع هوای داغ اطراف مسیر صاعقه است که موج صوتی شدیدی ایجاد می‌کند. واژه‌هایی مانند «آسمان غُرنبه» یا «آسمان غره» نیز در گویش‌های مختلف برای توصیف همین پدیده استفاده شده‌اند. از نظر علمی، این صدا همان تندر است که همراه با پدیده رعد و برق در شرایط ناپایدار جوی شکل می‌گیرد. شدت و زمان رسیدن صدای آن به شنونده به فاصله او از محل وقوع صاعقه وابسته است. هرچه فاصله بیشتر باشد، صدا کشیده‌تر، ضعیف‌تر و با تأخیر بیشتری شنیده می‌شود. این پدیده یکی از نشانه‌های مهم فعالیت‌های همرفتی شدید در جو و وجود ابرهای کومولونیمبوس است. بنابراین «آسمان غرغره» توصیفی تصویری و غیررسمی از همان صدای علمی و شناخته‌شده‌ی رعد در هنگام طوفان‌های الکتریکی است.