لغت نامه دهخدا
( آزاج ) آزاج. ( ع اِ ) ج ِ اَزَج. اوستانها. بناهای دراز. سغها.
آزاج.( اِخ ) نام قریه ای از مَحال بغداد بر راه خراسان.
( آزاج ) آزاج. ( ع اِ ) ج ِ اَزَج. اوستانها. بناهای دراز. سغها.
آزاج.( اِخ ) نام قریه ای از مَحال بغداد بر راه خراسان.