لغت نامه دهخدا
ارفح. [ اَ ف َ ] ( ع ص ) دابّه ای که هر دو شاخ وی بجانب هر دو گوش او برآمده باشد با دوری میان هر دو شاخ. ( منتهی الأرب ).
ارفح. [ اَ ف َ ] ( ع ص ) دابّه ای که هر دو شاخ وی بجانب هر دو گوش او برآمده باشد با دوری میان هر دو شاخ. ( منتهی الأرب ).
دابه که هر دو شاخ وی بجانب هر دو گوش او بر آمده باشد