لغت نامه دهخدا
ادباب. [ اِ ] ( ع مص ) نرم راندن. ( تاج المصادر بیهقی ). نرم راندن، چنانکه کودک را: اَدَب َّ الصبی. ( منتهی الارب ). || ادباب بلاد؛ پر کردن آنرا از عدل.
ادباب. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ دُب.
ادباب. [ اِ ] ( ع مص ) نرم راندن. ( تاج المصادر بیهقی ). نرم راندن، چنانکه کودک را: اَدَب َّ الصبی. ( منتهی الارب ). || ادباب بلاد؛ پر کردن آنرا از عدل.
ادباب. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ دُب.
نرم راندن