قلب دعوا

[ویکی فقه] قلب دعوا، ابطال مدّعای مستدلّ از طریق « قلب » می باشد.
قلب دعوا، مقابل قلب دلیل، و به معنای ابطال مدعای مستدل از طریق قلب می باشد.
صورتهای قلب دعوا
قلب دعوا به دو صورت انجام می گیرد:
صورت اول
یا دلیل در دعوا به طور اضمار وجود دارد، مثل این که « اشعری » ادعا می کند:«اعلَمُ بالضروره ان کل موجود مرئی؛ هر موجودی، مرئی (قابل رؤیت) است» و در ضمن این ادعا، دلیل آن را نیز گنجانده است و آن «لانّه موجود» است، زیرا به اعتقاد او هر چیزی که موجود است، قابل مشاهده نیز می باشد.در مقابل، « معتزلی » این ادعا را از طریق قلب ردّ نموده و می گوید: «اَعلَمُ بالضرورة ان کل ما لیس فی جهة لا یکون مرئیا؛ هر موجودی که جهت ندارد، مرئی نیست». این ادعای «معتزلی» مقابل ادعای «اشعری» است و دلیل آن نیز مضمر است و آن این است که: «انتفاء جهت، مانع از رؤیت است».
صورت دوم
...

💡 میان ما و مجنون عشق بر دعوا کشید آخر شکیب از ما رمید و عقل از ما پا کشید آخر

💡 ضمنا بعضى از اين تعبير استفاده كرده اند كه شاهد بايد متهم نباشد (مانند كسى كه درآن دعوا منافع خاصى دارد).

💡 هیچ کس در عشق لیلی نیست اینجا استوار کی چو مجنون دیگری دعوای هستی می‌کند؟!

💡 به خطّ پشت لب خطّ بناگوشش سخن دارد گمانش آنکه با یاقوت دعوا می‌توان کردن

💡 زبان: حالا من در اين جهت با شما دعوا ندارم، لطفا روايت عبيدة بن زرارة را بيان داريد:

💡 مپرس از رأیت منصوری این داروگیر من همین بس شاهدم در عشق او دعوای حق کردم