[ویکی فقه] معارضه بالمثل، معارضه با دلیل مستدل، از طریق دلیل مشابه با دلیل او می باشد.
معارضه بالمثل، مقابل معارضه بالغیر است. هرگاه در معارضه، دلیل معترض عین دلیل مستدل نباشد، ولی در شکل و صورت شبیه آن باشد، آن را معارضه بالمثل می گویند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و اگر كسى بخواهد خود را معالجه كند بايد به اين خصيصه توجه بكند و بسيارمشكل است معارضه با اين خصيصه اگر بخواهد كسى تهذيب شود،با علم تهذيب نمى شودعلم انسان را تهذيب نمى كند، علم انسان را به جهنم مى فرستد. گاهى علم توحيد،انسانرا به جهنم مى فرستد. با علم درست نمى شود (تزكيه (مى خواهد (يزكيهم )تزكيه مقدم است بر همه چيز...
💡 در اصطلاح، راوى حديث به كسى گفته مى شود كه تنها متن حديثى رانقل كند و مسؤول جنبه هاى ديگرى كه بايد در كنار آن تحت بررسى قرار گيرد نيست؛مثلاً راوى مسؤول فهم عمق معناى حديث و يا اطلاق و تقييد و يا معارضه آن با حديث ديگر ويا با قواعد كلّيه و يا نحوه مقايسه آن با قرآن كريم از لحاظ عموم و خصوص و تعارضو بالا خره كلّيه مقدّماتى كه در استنباط حكم شرعى از آن دخالت دارد، نيست.
💡 ممكن است اين سؤ ال مطرح شود، كه اگر ابوبكر در مورد ارثيه فاطمه عليهاالسلام بهخطا حكم نمود، و روايتى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلمنقل نمود، حجت نبوده و قدرت معارضه با صريح قرآن را ندارد، و جز او ديگرى اين روايترا از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نشنيده است، چرا همگى در اين رابطه سكوتنموده و دم نزدند و به ابوبكر اعتراض نكردند؟
💡 بنابراين چنين تاريخى كه حال و وصفش را ديدى، نمى تواند با قرآن كريم در داستانهائى كه نقل مى كند مقابله كند، براى اينكه قرآن كريم وحى الهى و منزه از خطا و مبراىاز دروغ است، پس تاريخ نمى تواند با آن معارضه كند، چون تاريخ هيچ پشتوانه اىبراى ايمنى از دروغ و خطا ندارد، بلكه همانطور كه ديديد دستخوشعوامل كذب و خطا است.
💡 در اين آيه يكى از بهانه جوئى هاى مشركان مطرح شده است، به طورى كه در بعضى ازروايات آمده جمعى از رؤ ساى قريش هنگامى كه از معارضه و مقابله با قرآن عاجز ماندندبه پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) گفتند اينها فايده ندارد اگر راست مى گوئىمعجزاتى همانند عصاى موسى، و ناقه صالح، براى ما بياور، قرآن در اين باره
💡 مرحوم مجلسى نقل مى كند كه ابن ابى العوجاء كه يكى از ماديين بود، با سه نفر ازهمفكران خود قرار گذاشتند كه با قرآن مبارزه نمايند. هر يك متعهد شدند كه بخشى ازقرآن را بعهده بگيرند و همانند آن سوره هائى بياورند قرارداد آنها تايكسال بود، پس از پايان مدت تعيين شده در مكه دور هم بطور سرى جمع شدند، يكى ازآنها گفت: من چون به اين آيه رسيدم از معارضه بازماندم. آيه اين است:
