لغت نامه دهخدا
زیت الهرجان. [ زَ تُل ْ هََ ] ( ع اِ مرکب ) زیت السودان است. ( تحفه ٔحکیم مؤمن ) ( از اختیارات بدیعی ). زیت السودان. ارجان. ارقان. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). ابن بیطار آرد: زیت السودان و آن زیت الهرجان است و هرجان را قوم بربر از مغرب اقصی ارجان ( ارقان ) نامند و آن درخت بزرگی است خارناک و میوه ای دارد مانند بادام خرد و در آن هسته است که بز و شتر آن میوه را خورند و هسته آنرا بیرون افکنند و مردم هسته ها را جمع می کنند و می شکنند و سپس از مغز آن روغن می گیرند و آنرا در مراکش و اطراف آن قاتق غذا قرار دهند. کسانی که آن را خورده اند ادعا می کنند که مانند روغن زیتون شیرین است و گویند زیت السودان غیر از زیت الهرجان است و آن روغنی است که از بلاد سودان بدست آرند و گرم و گرم کننده است. دردها و بیماریهای بارده را نفع دارد. ( از مفردات ابن البیطار ج 1 صص 178 - 179 ). رجوع به زیت السودان شود.