ارقان

ارقان. [ اَ ] ( اِ ) به لغت رومی حنائی باشد که بر دست و پا بندند. خوردن نیم مثقال از آن قولنج را بگشاید. گویند چون طفلی را ابتدای آبله برآوردن باشد قدری بر کف پای او مالند، ایمن بود از آن که آبله از چشم او برآید و به این معنی بجای نون، قاف هم به نظر آمده است. ( برهان قاطع ). || به لغت مغرب الاقصی نوعی از بادام کوهی است که آن را لوزالبربر گویند و روغن آن را زیت الهرجان خوانند. ( برهان ). لوزالسودان. ارجن. ارژن. بادام تهله. بخورک. ارجان. روغن جلّوز. رجوع به ارجان شود.
ارقان. [ اِ ] ( ع اِ )درختی است سرخ. || حنا. رقون. رقان. ایرقان. فعیولیون. برنا. یرنا. یران. ( اختیارات بدیعی ). رجوع به حنا شود. || زعفران. || دم الاخوین. خون سیاوشان. || زنگ ( در غلّه ). آفتی که بکشت رسد و آن را یرقان نیز گویند. ( مؤیدالفضلاء ). یَرّقان. ( محمودبن عمر ربنجنی ). ( در آدمی )زردی. صفار، بیماری در انسان. بیماری روده. ( مؤید الفضلاء ). زریر. ( مهذب الاسماء ). رجوع به یرقان شود.
ارقان. [ اِ ] ( ع مص ) خضاب کردن بحنا یا زعفران. ( منتهی الارب ). || ارقان طعام؛ نیک مرغن کردن آن ( ؟ ). ( منتهی الارب ): ارقن الطعام؛ رواه بالدسم. ( تاج العروس ). || آلوده شدن بزعفران.

( اسم ) نوعی از بادام کوهی که روغن آنرا زیت الهرجان گویند لوزالبربر.
خضاب کردن بحنا یا زعفران

💡 بخش بزرگی از سطح منطقه پوشیده از گیاهان کاکوتی، رومارن و دیگر گیاهان کم‌آب‌دوست مانند ارقان است. با حرکت به سمت جنوب، منطقه چهره بیابانی به‌خود می‌گیرد.

💡 روغن ارقان (آرگان) روغنی است که از هسته میوه درخت ارقان به دست می‌آید و مصرف غذایی و دارویی دارد. درخت ارقان بوم‌زاد ناحیه سوس در مراکش است. در گذشته به آن زیت‌الهرجان می‌گفتند و اکنون به نام روغن آرگان مشهور است. روغن حاصل از مغز دانه آرگان دارای اسیدهای چرب مرکب از اسید اولئیک به مقدار ۲۵ درصد، اسید پالمیتیک، اسید استئاریک به مقدار ۱٫۵ درصد و اسیدهای لینولنیک و آرشدیک ۱ درصد است.