بیرون جهیدن

بیرون جهیدن. [ ج َ دَ] ( مص مرکب ) برون جهیدن. رجوع به برون جهیدن شود.

برون جهیدن

💡 یا رو، گشاده مگذار پا از سرای بیرون یا بر رخت بیفکن از زلف خود نقابی

💡 ظریفی کرد و بیرون از ظریفی نشاید کرد با مستان حریفی

💡 چو پاسخ ازو سر بسر بشنوید زمین را ببوسید و بیرون شوید

💡 از این ظلمت مرو بیرون حقیقت کز اینجا باز یابی دید دیدت

💡 بسته دارم تا نظر در صورتی معنی هر لحظه بیرون می‌کشم