بساق القمر

بساق القمر. [ ب ُ قُل ْ ق َم َ ] ( ع اِ مرکب ) بساقةالقمر. سنگی است سپید صاف متلالا. زبدةالقمر. رغوةالقمر. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به دزی: زبد و رغو شود.

بساقه القمر سنگی است سپید صاف متلالا زبده القمر رغوه القمر.

💡 نه عمر رفته باز آید نه تیر از کمان جسته بودشق القمر یا ردشمس آن ماه اگر آید

💡 نه تنها موجودات زمين را مسخر شما ساخت بلكه (خورشيد و ماه را كه دائما در كارندسرگشته فرمان شما قرار داد) (و سخر لكم الشمس و القمر دائبين ).

💡 خامش کن و کوتاه کن نظاره آن ماه کن آن مه که چون بر ماه زد از نورش انشق القمر

💡 لا الشمس ينبغى لها ان تدرك القمر و لا اليل سابق النهار وكل فى فلك يسبحون(40)

💡 دریغ و درد که شق القمر سرش گردید شهی که نیز، ز اعجاز اوست شق قمر

💡 باز یابد هر که خواند از رخت سی و دو خط سر و انشق القمر با معنی ام الکتاب