کشورستانی

کشورستانی. [ ک ِش ْ وَ س ِ ] ( حامص مرکب ) عمل کشورستان. کشورگیری. عمل ستاندن کشور. مملکت گیری. فتح کشور دیگران. کشورگشایی:
از انجاکه روزجوانیش بود
تمنای کشورستانیش بود.نظامی.

عمل کشورستان. کشور گیری. کشور گشایی
تسخیر کشور ها کشور گشایی کشور گیری.

💡 به یک لحظه ستاند کشوری را همین باشد حد کشورستانی

💡 دل خون شد و غمگین نشد آن خسرو دلها بلی یک کلبه گر ویران شود کشورستانی را چه غم

💡 قامت به ناز افراخته، خلقی ز پا انداخته دل‌ها مسخر ساخته، کشورستانی را ببین

💡 نخیزد با همه کشورستانی غبار از لشکر صاحبقرانی

💡 همایون سایهٔ چتر بلندش چو خورشید است در کشورستانی

💡 سکندر سپاهی که فرداست و یکتا در اقلیم گیری و کشورستانی