لغت نامه دهخدا
مستفل.[ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفال. نازل و فرود آینده. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفال شود.
مستفل. [ م ُ ت َ ف ِل ل ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفلال. اندک گیرنده از چیزی. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). رجوع به استفلال شود.
مستفل. [ م ُ ت َ لِن ْ ] ( ع ص ) مستفلی. رجوع به مستفلی و استفلاء شود.
