لغت نامه دهخدا
نیک منظری. [ م َ ظَ ] ( حامص مرکب ) خوب روئی. نیک منظر بودن:
او را نظیر نبود در نیک مخبری
او را شبیه نبود در نیک منظری.فرخی.
نیک منظری
فرهنگ فارسی
۱ - خوش نما بودن. ۲ - خوبرویی زیبایی.
جمله سازی با نیک منظری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در کشتی ای نشاند، یکی طرفه ناخدای با خود کبوتری ز پی نیک منظری
