گلگونه کردن

گلگونه کردن. [ گ ُ ن َ / ن ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سرخ رنگ کردن:
سیب را هر طرفی داده طبیعت رنگی
هم بدانگونه که گلگونه کند روی نگار.سعدی.گاهی ز صنع ماشطه بر روی خوب روز
گلگونه شفق کند و سرمه دجی.سعدی.

💡 گلگونه خجالت روح است روز حشر خونی که زیب دامن قاتل نمی‌شود

💡 یوسف صفت غمم ز جفای زمانه نیست گلگونه ام به سیلی اخوان برآمده

💡 آب و رنگ چهره او را اگر قسمت کنند بی سخن گلگونه چندین گلستان می شود

💡 آن روی چون گل است ز گلگونه بی نیاز مشاطه خون عبث به دل غازه می کند

💡 عشق اکسیر مرادست که در بوته دل دوران دارد و گلگونه عاشق زر ازوست

💡 عجوزی کاو کند گلگونه بر روی چو توسن ز اشتر، از وی رم خورد شوی