لغت نامه دهخدا
نیک منش. [ م َ ن ِ ] ( ص مرکب ) نیک دل. نیک سریرت. نیکوضمیر. نیکومنش. خوش طینت.
نیک منش. [ م َ ن ِ ] ( ص مرکب ) نیک دل. نیک سریرت. نیکوضمیر. نیکومنش. خوش طینت.
(صفت ) ۱ - دارای منش نیکو نیک اندیش. ۲ - خوش ذات.
💡 سخن ندارم با نیک و بد من از بیرون که آن چه کرد و کجا رفت و این ز وسوسه چون شد